Leven in een vrouwenopvang

Leven in een vrouwenopvang is een onderzoek van filmmaker Gillian Graven naar het leven in een vrouwenopvang.

In samenwerking met actrice Zuheimi Severino, die zelf in een vrouwenopvang heeft gezeten met haar zoontje, wil Gillian onderzoeken wat vrouwen die zelf in een vrouwenopvang zitten of hebben gezeten graag terug willen zien in een film over dit onderwerp, waar zij inspiratie uit halen (of haalden) om hun situatie te verbeteren. Ook wil zij onderzoeken hoe dit verhaal kan worden verteld op een manier die aansluit bij mensen die hier zelf geen ervaring mee hebben, en daardoor een realistischer beeld krijgen over huiselijk geweld en de vrouwen die daarmee te maken krijgen. Ze werkt samen met een vrouwenopvang en interviewt vrouwen die zelf in de opvang zitten of hebben gezeten, alsook de medewerkers. Omdat het een gevoelig onderwerp is en veel mensen te maken hebben met huiselijk geweld, wil ze inhoudelijk onderzoeken wat voor fictief verhaal, op basis van Zuheimi’s ervaring, ze het beste kan vertellen. Ze wil met dit verhaal bijdragen aan het herkennen van signalen die (uiteindelijk) op huiselijk geweld kunnen duiden en mensen aanzetten tot gesprek over de signalen en gevolgen van huiselijk geweld. Op basis van het onderzoek wordt een eerste pilot gemaakt die als basis dient voor de uiteindelijke film.

Leven in een vrouwenopvang ontving een onderzoeksbudget van de ZOZ Academy. Jaarlijks worden dertig makers geselecteerd om met een bijdrage van maximaal € 5.000 een onderzoek uit te voeren en een eerste pilot te maken. Daarbij krijgen zij aanvullende begeleiding op maat (o.a. inhoudelijk, marketing of distributie).